Ben en az önce senin yazdığını okudum ve geleceğin için yaşadığın endişeyi anlayabiliyorum.
Ne yazık ki biz çok bilinçli bir toplumda yaşamıyoruz (yaşasak bu kadar büyük korkulara sahip olmazdık diye düşünüyorum tamamen kişisel bir görüş)
Yaşımız kaç olursa olsun, insan bazen gerçeklikten uzaklaşabiliyor.
Ben yolun yarısı denecek yaştayım ve sadece 3 farklı partnerim oldu. Hem de geç bir yaşta cinsellik deneyimi yaşadım. Konuşmanın ayıp olduğu, evlilik dışı ilişkiyi dünyada başa gelebilecek en kötü şey sayıyordum (bu kadar fizyolojikken bu kadar normalken zihnin bu denli kötü ve kısır olması da çok acı bir mevzu). Yani hayatıma 10 insan girmiş, bir gün onunla bir gün bununla gibi bir durumum hiç olmadı. Burada demeye çalıştığım şu an korktuğumuz konu başımıza her an gelebilecek bir konu. HIV riski sadece homoseksüel bireylerin ya da seks işçilerinin maruz kaldığı bir risk değil. Çok düz hayatı olan bizlerin de risk altında olduğu bir durum.
Toplumdaki ön yargıdan mı bilmiyorum, ya öyle olursayı düşünmek beni de incitiyor.
Anne olmak istiyorum mesela. Ya olamazsam diye düşünüyorum (ki HIV+ bireylerin tedavi altında çok sağlıklı bebekler dünyaya getirdiğini de biliyorum)
Yurt dışına transfer olmak istiyorum. Buna bir engel olabilir mi diye düşünüyorum.
Yazdıklarından anladığım kadarıyla yaşın benden çok daha küçük. Senden ricam çok daha sağlıklı kalmak adına lütfen bir psikolog gerekli görürlerse bir psikiyatrdan yardım al. Ruh sağlığı da diğer bütün organlarımız, sistemlerimiz gibi zaman zaman aksayabilir. Bu çok doğaldır.
@ xya3416
