Ellerine sağlık çok güzel yazı. İnan bana doğru bir insan gelirse hayatına seni hastalığınla kabul eder. Düşünsene sevdiğin ve beraber olduğun birisi var ve sana diyorki bende epilepsi var her gün ilaç içmem lazım. Sen vazgeçer misin? Önyargın tamamen kafandan kaynaklanıyor. Saklama kısmına gelince. Toplum stigma yaratıyor işaretliyor. Çünkü bu enmeik hastalık çok hazırlıksız girdi insan içine. 1990'lara kadar olan süreci görenler sürekli aids vakalarından ölenleri gördüler. tedavi ilaçları vücudu zorlayan ve etkinliği düşüktü. O yüzden herkes korktu. Bu korku yerleşti insan içine. Şimdi ilaçları var ama her ülkede herkes ilaçlara eşit erişemiyor. O yüzden ilaca ulaşamayan ülkelerde de korku devam ediyor. Elbetteki bütün hayatını yeniden şekillendirmen ürkütücü ama yaşadığımız her ana şükretmeliyiz.
Son olarak sevdiğim bir tanıdığım motor kazası geçirdi öldü, çocuğu yetim eşi dul kaldı, bir akrabam kanserden öldü gencecikti daha ve doktordu, zorluklar içinde okumuştu. Şimdi o ölenlerin yakınları keşke sağ olsalardıda varsın hiv hastası olsun derler. Yani kim ne zaman ölür bilinmez, ama önce yaradana şükür sonra biliminsanlarına teşekkür borçluyuz.
@ Babun
